Metoda kinesiotaping została opracowana w latach 70. XX w. przez doktora Kenzo Kase. Założył on stworzenie elastycznego plastra rozciągającego się tylko w jednym kierunku, który przez swoje działanie będzie wspomagał terapię i procesy regeneracji organizmu.
Plastry wykorzystywane w kinesiotapingu wykonane są z bawełny i pokryte akrylem. Nie zawierają leków ani lateksu, dlatego w czasie ich stosowania bardzo rzadko występują reakcje uczuleniowe. Grubość, ciężar oraz rozciągliwość „tapów” zbliżone są do parametrów ludzkiej skóry. Są one wodoodporne i przepuszczalne dla powietrza, nie sprawiają problemów podczas codziennej higieny czy uczęszczania na basen. Aplikacja powoduje, że terapia trwa 24 godziny na dobę, a jej efekty widoczne są również po usunięciu plastra. Kinesiology Taping często stosowany jest jako metoda wspomagająca inne formy terapii.
Plastry wykorzystywane są w celu likwidacji zaburzeń mięśniowo- powięziowych. Poprzez działanie proprioceptywne uzyskuje się efekt przeciwbólowy oraz poprawę funkcji. Dochodzi do zwiększenia przestrzeni między skórą a powięzią, co poprawia mikrokrążenie krwi i limfy, a przez to wspomaga procesy samoleczenia organizmu.

Kinesiology Taping wykorzystuje się m. in. w:
– profilaktyce fizjoterapeutycznej,
– fizjoterapii sportowej- urazy, krwiaki, obrzęki,
– ortopedii,
– neurologii- np. porażenie nerwu twarzowego,
– ginekologii- bóle kręgosłupa, obrzęki kończyn,
– pediatrii,
– terapii blizn pooperacyjnych.

Przeciwwskazania do stosowania terapii:
– zmiany skórne w miejscu aplikacji plastra,
– otwarte rany, podrażnienia skóry,
– zaburzenia czucia,
– uczulenie na akryl lub klej w spray’u,
– uczulenie po użyciu plastra KT,
– owłosiona skóra w miejscu aplikacji.